O pasado 16 de febreiro a Consellería de Sanidade presentou como unha gran novidade o Contrato de Xestión entre as xerencias de Atención Primaria e os hospitais do SERGAS, destinado a incentivar aos médicos que melloren o rendemento cirúrxico ou que reduzan a derivación de pacientes de AP aos hospitais

Esta proposta, que se presenta como nova e incentivadora, non deixa de ser un cambio de nome dos Plans de obxectivos estratéxicos que xa desenvolvía o SERGAS. Este cambio de nome é un paso máis na estratexia privatizadora desenvolvida pola Consellería cambiando o concepto de Plan (que implica planificación sanitaria) polo de Contrato que implica relacións de mercado (xa se cambiou de nome ao Secretario Xeral do SERGAS que paso a denominarse Xerente). Pero desgraciadamente a política privatizadora da actual administración non queda en xogos de palabras senón que implica feitas consumados:

1.- Reduciuse o gasto sanitario en 23 millóns de euros, o investimento nun 30% e o gasto corrente noutros 22 millóns. Conxelouse do orzamento de Persoal polo que non se renovaron os contratos a 100 médicos hospital nin se crearon as 485 prazas orzadas para Centros de Saúde, das que 94 eran de de médicos.

2.- Para aforrar gasto lla contratación contratos de día a día, semana a semana ou mes a mes, sen asegurar o contrato seguinte, algo incompatible cunha política de mellora do rendemento. Tamén se rescindiron os acordos alcanzados cos sindicatos para a entrada en vigor a Carreira Profesional, incentivos para abrir os centros polas tardes e o mantemento da dedicación exclusiva

3.- O orzamento de AP (que non chega ao 12% do total) reduciuse por primase vez nun 5%, paralizouse o Plan de Mellora de AP (non se crearon ningunha das 108 novas prazas previstas en AP de Vigo), paralizáronse os plans de construción e equipamento de novos centros de saúde, mantéñense as restricións a probas diagnósticas dos médicos de familia (imprescindibles para mellorar a capacidade retributiva e evitar a derivación de pacientes á atención especializada) e reducíronse as substitucións e ampliacións de xornadas

4.- Suspendeuse a actividade dos hospitais pola tarde (cirurxía, probas diagnósticas e consultas), o hospital de Lugo leva máis dun ano terminado sen que entre en funcionamento; paralizáronse os proxectos de construción de de Vigo e Pontevedra e abandonouse o Plan Directorio que tiña previsto investir 1.300 millóns euros en reformas e construción de novas infraestruturas sanitarias

5.- O Plan de Saúde Mental foi arrumbado do mesmo xeito que o Plan da Muller, discriminando aínda máis a estes colectivos

6.- Como resultado destas drásticas reducións de recursos e actividade empeoraron as listas de espera (en só tres meses as de 3-6 meses pasaron de 9.448 a 12.872 pacientes, as de máis de seis meses de 2.589 a 3.682 e a espera media de 70 a 79,6 días)

Resulta contraditorio co pretendido carácter incentivador do Contrato de Xestión, a redución de postos de traballo, o incumprimento dos acordos, o retorno aos contratos lixo, que están xerando o crecemento de malestar, o descontento e a frustración entre os sanitarios, incompatible cun clima laboral estimulante e incentivador.

Tamén resulta contraditorio que a política de redución de gasto sanitario vaia acompañada do financiamento privado dos novos hospitais que é moitísimo máis custosa: Mentres que o custo da construción pública (SPI) do Hospital de Vigo era de 300 millóns (457,6 ao final dos quince anos), o financiamento privado reduce o custo inicial a 258,5 millóns (412 ao final da súa construción) e 1.216,3 millóns tras pagar o canon de 40 millóns de euros durante 20 anos á concesionaria privada, o que supón 758 millóns de euros máis que pola pública

19 de Febreiro de 2010.

Manuel Martin García
Portavoz AGDSP

Esté é o motivo da convocatoria desta Rolda de prensa, que simultáneamente a que se debata a constitución da Área metropolitana de Vigo, se poña en funcionamento un dos seus principais obxectivos, e que na citada proposición de lei se recollía como “O desenvolvemento das actuación de vertebración territorial necesarias para a articulación, a conectividade, a mobilidade e a funcionalidade do territorio”

O que mais nos chama a atención aos presentes nesta mesa é que dende 2003 se ven falando do Plan Metropolitano de Transporte de Galicia. Neste intervalo de tempo asináronse os convenios de colaboración entre a Xunta de Galicia e os concellos da área de Ferrol (2005), da área de Coruña (2005) e da área de Santiago (2006).

¿POR QUÉ OS CIDADÁNS DA ÁREA DE VIGO NON SE BENEFICIAN DUN SISTEMA DE TRANSPORTE PÚBLICO QUE SE PAGAN COS IMPOSTOS DE TODOS OS GALEGOS?

Mais aínda, segundo un informe da Xunta de Galicia de outubro de 2008, a implantación do Plan de Transporte metropolitana na área de Vigo, cunha integración tarifaria, suporía que para un viaxe interubano –entre un concello da área e Vigo, por exemplo-, que custa 1,97 euros (1,25+0,72), con tarxeta metropolitana de transporte e o correspondente trasbordo gratuíto, pasaría a custar 0,71 euros. DITO DOUTRO XEITO, AFORRARÍASE 1,26 EUROS.

O alcalde do Concello de Vigo, o 22 de marzo de 2009 dicía que había que introducir modificacións nese plan de transporte metropolitano. A súa vez, varios concellos non estaban de acordo coas bonificacións dos billetes. Dende a perspectiva dos veciños e veciñas da área metropolitana, NON ENTENDEMOS CAL É O MOTIVO POLO QUE OS CONCELLOS DA ÁREA METROPOLITANA DE VIGO E A XUNTA NON ASINAN ESTE CONVENIO, CANDO NOUTRAS ÁREAS XA ESTÁ ASINADO O CITADO CONVENIO. ¿PODE HABER INTERESES PRIVADOS DAS CONCESIONARIAS DE TRANSPORTE EN QUE ISTO NON SE PRODUZA E AS ADMINISTRACIÓNS MIRAN PARA OUTRO LADO?. Non o sabemos, pero todo leva a pensar nesta dirección.

Estamos moi preocupados por este retraso e polo grave prexuizo que está supondo para os nosos conveciños. Isto redunda en que o emprego do transporte público sexa cada vez menor (segundo datos da xunta en Vigo o 16,9% da mobilidade motorizada e no resto da área metropolitana, o 4%), repercutindo gravemente no peto dos cidadáns, no colapso da vías, na contaminación e, en definitiva, na ineficiencia da mobilidade. NON PODEMOS ESPERAR MAIS, É PRIORITARIO ESTE TEMA.

A este tema cómpre engadir as declaracións do presidente da Xunta en Moaña o 13 de novembro, que indicaba que o Plan metropolitano de transporte, no que tamén se inclúe o transporte da ría, estaba vencellado á creación da Área Metropolitana de Vigo. Dicía que “Canto máis rápido se cree, máis rápido será o transporte”. DENDE O NOSO PUNTO DE VISTA, AO IGUAL QUE NOUTRAS ÁREAS METROPOLITANAS, COIDAMOS QUE OS CIDADÁNS DE VIGO E ÁREA TEMOS QUE PODER CONTAR COS MESMOS DEREITOS QUE ELES, INDEPENDENTEMENTE DA CELERIDADE OU NON COA QUE SE RESOLVE A CONSTITUCIÓN ADMINISTRATIVA DA ÁREA METROPOLITANA.

Ademais, todo isto está supeditado a aprobación do Proxecto de lei de medidas urxentes para o modernización do sector do transporte público de Galicia, que se leva ao Parlamento de Galicia a semana que ven. Descoñecemos o trasfondo deste proxecto de lei, pero QUIXERAMOS EXPRESAR A NOSA PREOCUPACIÓN POLO FEITO DE QUE SE SUBVENCIONEN AS CONCESIÓNS DAS LIÑAS DE TRANSPORTE PÚBLICO E ISTO DIFICULTE RESOLVER O GRAVE PROBLEMA DE TRANSPORTE PÚBLICO QUE TEMOS NA ÁREA METROPOLITANA.

Por último, e dado que tamén está en trámite o orzamento da comunidade autónoma, e vemos como nese orzamento se rebaixa a previsión realizada pola Xunta en 2008 de empregar 15 millóns para o apoio ao transporte metropolitano de Galicia, pasando a 12 millóns de euros; así como que se están a desenvolver iniciativas como a redución da velocidade máxima en accesos urbanos e para a redución de contaminación acústica por un importe de 24 millóns de euros, NOS PREGUNTAMOS SE NON SERÍA PRECISO CONCENTRAR OS ESFORZOS EN PRIMEIRA INSTANCIA EN RESOLVER DECIDIDAMENTE AS NECESIDADES DE TRANSPORTE PÚBLICO COMO PRIORIDADE, DEIXANDO PARA UN SEGUNDO MOMENTO INICIATIVAS COMPLEMENTARIAS.